Łojotokowe zapalenie skóry - leczenie
Jesień i zima to nie tylko okres zwiększonych zachorowań na różne infekcje. To również czas, w którym skóra naszej głowy oraz włosy znajdują się w kiepskiej formie. Efektem tego jest pojawianie się różnych dolegliwości, o których wcześniej albo nie mieliśmy pojęcia albo nie były one na tak dużą skalę. Jedną z nich jest łojotokowe zapalenie skóry. To choroba, która bezpośrednio nie zagraża życiu pacjenta, ale stanowi dla niego symptom poważnego schorzenia. Nie mniej jednak jest dla niego uciążliwa, ponieważ może prowadzić do wypadania włosów oraz nieestetycznie wyglądającej skóry głowy.
Łojotokowym zapaleniem skóry nazywamy specyficznie wyglądający wyprysk, który swoim obszarem obejmuje owłosioną skórę głowy. Towarzyszą mu zmiany o charakterze przewlekłym, o wyglądzie rumianowo – złuszczającym, które z upływem czasu ulegają złuszczeniu w miejscach, w których zlokalizowane są największe skupiska gruczołów łojowych.
Na łojotokowe zapalenie skóry najbardziej narażone są osoby, u których gruczoły łojowe produkują nadmiar sebum, co nie znaczy, że ludzie o normalnej skórze głowy są całkowicie wolni od zachorowania.
Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry
Jak na razie nie są znane przyczyny występowania choroby. Zauważono jednak zależność między występowaniem schorzenia u osób, u których występuje nadprodukcja łoju, dlatego ten właśnie czynnik uznawany jest przez lekarzy za źródło ryzyka. Choroba postępuje wraz ze zwiększoną ilością namnażania się drożdżaków, które występują u każdego człowieka. Ostry stan zapalny skóry powstaje wówczas, gdy wydzielane przez grzyby toksyny i niebezpieczne enzymy zaczynają trawić znajdujący się łój.
Na łojotokowe zapalenie skóry w szczególności narażone są osoby będące w wieku pokwitania. Z badań statystycznych wynika, że choroba nie omija również młodych osób – w wieku od 18 do 40 lat, jednak znacznie częściej dotyka mężczyzn niż kobiety. Również pacjenci, u których zdiagnozowano zaburzenia immunologiczne i hormonalne - w szczególności jeśli mówimy o nadprodukcji androgenów - powinni liczyć się ze zwiększonym ryzykiem zachorowalności. Często także nie omija nosicieli wirusa HIV lub chorych na AIDS czy nowotwory o przebiegu złośliwym. Łojotokowe zapalenie skóry zagraża ludziom z zaburzeniami nastroju, depresją oraz tym, którzy na co dzień poddani są silnym stresom. Innym czynnikiem sprzyjającym rozwój schorzenia jest częste przebywanie w przegrzanych, klimatyzowanych pomieszczeniach. A jeśli choroba została wykryta u osób, które nie cierpią na żadne z powyższych dolegliwości, całkiem możliwe, że była ona efektem podrażnienia skóry przez zanieczyszczone powietrze albo przez zastosowane kosmetyki.
Objawy łojotokowego zapalenia skóry
Cechą charakterystyczną łojotokowego zapalenia skóry jest powstawanie czerwonych, silnie swędzących nacieków z żółtą, tłustą łuską. Ogniskom towarzyszy wysięk, złuszczanie i podatność do zlewania się. Zmiany zapalne pojawiają się na czole i głowie – wówczas mówimy o łupieżu łojotokowym, a także w okolicach brwi i za uszami. Chorzy często skarżą się na uporczywe, trudne do pohamowania swędzenie oraz pieczenie.
Objawy chorobowe łojotokowego zapalenia skóry nasilają się w okresie jesienno – zimowym.
Leczenie i pielęgnacja łojotokowej skóry
Łojotokowe zapalenie skóry wymaga szczególnej pielęgnacji. Przede wszystkim chorzy muszą pamiętać o stosowaniu łagodnych środków myjących oraz o tym, aby skóra zawsze pozostawała sucha i czysta. Pod żadnym pozorem nie można stosować mydeł czy innych detergentów, które wykazują się silnym działaniem. O ile to tylko możliwe należy starać się nie rozdrapywać powstałych zmian na skórze.
Leczenie farmakologiczne opiera się na stosowaniu zewnętrznych preparatów, które w składzie zawierają substancję o nazwie imidazol, która charakteryzuje się działaniem przeciwgrzybiczym oraz przeciwzapalnym. Równie dobre efekty przynosi regularne stosowanie szamponów dziegciowych. W przypadku ciężkich przypadków zachorowania na łojotokowe zapalenie skóry podaje się retinoidy lub stosuje się metodę PUVA. Jeśli zauważamy, że łuski zaczynają się nawarstwiać, wówczas konieczne będzie ich systematyczne złuszczanie przy pomocy oliwy salicylowej. Aby przynieść ulgę pacjentom, u których zdiagnozowane mocno nasilone i rozległe zmiany, wówczas konieczne będą niewielkie dawki kortykosteroidów. Przede wszystkim należy pamiętać, że aby uzyskać satysfakcjonujące efekty, zlecony preparat leczniczy należy pozostawić na skórze głowy przez co najmniej kilka minut. Dopiero takie działanie przyniesie oczekiwane rezultaty.
Objawy zredukować można także w inny sposób niż tylko farmakologiczny. Opiera się na zastosowaniu serii zabiegów masażu prądami o wysokiej częstotliwości. Jest to metoda mało kosztowna, a efektywna, o ile jest wykonywana regularnie.
Niestety, łojotokowe zapalenie skóry jest zaliczane do jednych z najtrudniejszych do wyleczenia zmian o podłożu dermatologicznym, zwłaszcza że ma tendencję do częstego nawracania. Każdy z pacjentów będzie wymagał zastosowania innego leczenia, w zależności od rozległości i charakteru ognisk zapalnych.
zobacz więcej
Łojotokowym zapaleniem skóry nazywamy specyficznie wyglądający wyprysk, który swoim obszarem obejmuje owłosioną skórę głowy. Towarzyszą mu zmiany o charakterze przewlekłym, o wyglądzie rumianowo – złuszczającym, które z upływem czasu ulegają złuszczeniu w miejscach, w których zlokalizowane są największe skupiska gruczołów łojowych.
Na łojotokowe zapalenie skóry najbardziej narażone są osoby, u których gruczoły łojowe produkują nadmiar sebum, co nie znaczy, że ludzie o normalnej skórze głowy są całkowicie wolni od zachorowania.
Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry
Jak na razie nie są znane przyczyny występowania choroby. Zauważono jednak zależność między występowaniem schorzenia u osób, u których występuje nadprodukcja łoju, dlatego ten właśnie czynnik uznawany jest przez lekarzy za źródło ryzyka. Choroba postępuje wraz ze zwiększoną ilością namnażania się drożdżaków, które występują u każdego człowieka. Ostry stan zapalny skóry powstaje wówczas, gdy wydzielane przez grzyby toksyny i niebezpieczne enzymy zaczynają trawić znajdujący się łój.
Na łojotokowe zapalenie skóry w szczególności narażone są osoby będące w wieku pokwitania. Z badań statystycznych wynika, że choroba nie omija również młodych osób – w wieku od 18 do 40 lat, jednak znacznie częściej dotyka mężczyzn niż kobiety. Również pacjenci, u których zdiagnozowano zaburzenia immunologiczne i hormonalne - w szczególności jeśli mówimy o nadprodukcji androgenów - powinni liczyć się ze zwiększonym ryzykiem zachorowalności. Często także nie omija nosicieli wirusa HIV lub chorych na AIDS czy nowotwory o przebiegu złośliwym. Łojotokowe zapalenie skóry zagraża ludziom z zaburzeniami nastroju, depresją oraz tym, którzy na co dzień poddani są silnym stresom. Innym czynnikiem sprzyjającym rozwój schorzenia jest częste przebywanie w przegrzanych, klimatyzowanych pomieszczeniach. A jeśli choroba została wykryta u osób, które nie cierpią na żadne z powyższych dolegliwości, całkiem możliwe, że była ona efektem podrażnienia skóry przez zanieczyszczone powietrze albo przez zastosowane kosmetyki.
Objawy łojotokowego zapalenia skóry
Cechą charakterystyczną łojotokowego zapalenia skóry jest powstawanie czerwonych, silnie swędzących nacieków z żółtą, tłustą łuską. Ogniskom towarzyszy wysięk, złuszczanie i podatność do zlewania się. Zmiany zapalne pojawiają się na czole i głowie – wówczas mówimy o łupieżu łojotokowym, a także w okolicach brwi i za uszami. Chorzy często skarżą się na uporczywe, trudne do pohamowania swędzenie oraz pieczenie.
Objawy chorobowe łojotokowego zapalenia skóry nasilają się w okresie jesienno – zimowym.
Leczenie i pielęgnacja łojotokowej skóry
Łojotokowe zapalenie skóry wymaga szczególnej pielęgnacji. Przede wszystkim chorzy muszą pamiętać o stosowaniu łagodnych środków myjących oraz o tym, aby skóra zawsze pozostawała sucha i czysta. Pod żadnym pozorem nie można stosować mydeł czy innych detergentów, które wykazują się silnym działaniem. O ile to tylko możliwe należy starać się nie rozdrapywać powstałych zmian na skórze.
Leczenie farmakologiczne opiera się na stosowaniu zewnętrznych preparatów, które w składzie zawierają substancję o nazwie imidazol, która charakteryzuje się działaniem przeciwgrzybiczym oraz przeciwzapalnym. Równie dobre efekty przynosi regularne stosowanie szamponów dziegciowych. W przypadku ciężkich przypadków zachorowania na łojotokowe zapalenie skóry podaje się retinoidy lub stosuje się metodę PUVA. Jeśli zauważamy, że łuski zaczynają się nawarstwiać, wówczas konieczne będzie ich systematyczne złuszczanie przy pomocy oliwy salicylowej. Aby przynieść ulgę pacjentom, u których zdiagnozowane mocno nasilone i rozległe zmiany, wówczas konieczne będą niewielkie dawki kortykosteroidów. Przede wszystkim należy pamiętać, że aby uzyskać satysfakcjonujące efekty, zlecony preparat leczniczy należy pozostawić na skórze głowy przez co najmniej kilka minut. Dopiero takie działanie przyniesie oczekiwane rezultaty.
Objawy zredukować można także w inny sposób niż tylko farmakologiczny. Opiera się na zastosowaniu serii zabiegów masażu prądami o wysokiej częstotliwości. Jest to metoda mało kosztowna, a efektywna, o ile jest wykonywana regularnie.
Niestety, łojotokowe zapalenie skóry jest zaliczane do jednych z najtrudniejszych do wyleczenia zmian o podłożu dermatologicznym, zwłaszcza że ma tendencję do częstego nawracania. Każdy z pacjentów będzie wymagał zastosowania innego leczenia, w zależności od rozległości i charakteru ognisk zapalnych.
| Klinika Handsome Men niechirurgiczne uzupełnianie ubytków włosów ul. Jaśminowa 25, Bielsko-Biała telefon:(33) 811-24-69, 0-801 60-60-37 (infolinia 8.00-16.00) |  |
